‘Een leven met anorexia: dat nooit meer!’
Tijdens Femke’s lange opname in een eetstoorniskliniek besefte ze dat afvallen niet de juiste manier is om met je problemen om te gaan. Tijdens een broodmaaltijd vroeg ze zich af waar ze zich eigenlijk druk over maakte. Want wat maakt het uit: chocolade of jam op je brood? ‘Ik pakte de hagelslag en hoewel dat voor mensen zonder eetstoornis niks bijzonders lijkt, voelde dat aan als een grote overwinning. Ik kon ook op een positieve manier het heft in handen nemen.’
Femke hield zich vast aan de sociale contacten die ze zelf heel graag wilde. ‘Ik zag om me heen allemaal gezonde, gelukkige meiden die een totaal ander leven leidden dan ik op dat moment. Zij hadden veel sociale contacten en dat wilde ik ook. Bovendien wist ik diep van binnen dat ik dit leven met anorexia niet wilde.’
Door persoonlijke omstandigheden kreeg ze een jaar na het ontslag van de lange opname een terugval. ‘Deze keer zat ik er heel snel weer diep in en toen pas besefte ik: waar ben ik mee bezig? Toen ging er knop om, want ik wilde geen herhaling van mijn vorige opname.’
Na haar korte opname wilde Femke hulp in de vorm van een-op-een gesprekken, maar dat was bij de kliniek niet mogelijk. ‘Zelf contact zoeken met een diëtiste en psycholoog was mijn beste beslissing en ik ben zo blij dat ik dit gedaan heb.’ Tijdens de gesprekken met haar psycholoog is ze meer over zichzelf te weten gekomen, zoals waarom ze zichzelf afreageert op eten als ze zich rot voelt. Zonder het zelf in de gaten te hebben, heeft ze de eetstoornis steeds meer los leren laten. ‘En natuurlijk voel ik me niet altijd fijn. Maar als ik terugdenk aan de overwinningen die ik heb behaald en aan mijn leven toen ik nog diep in de anorexia zat, weet ik één ding zeker, dat nooit meer!’
Het obsessief bezig zijn met (niet) eten heeft plaats gemaakt voor het echte studentenleven. ‘Voorheen voelden feestjes als een verplichting waar ik me altijd ongemakkelijk voelde. Ook het aangaan van nieuwe uitdagingen ging ik liever uit de weg. Tegenwoordig geeft het me juist een kick om nieuwe uitdagingen aan te gaan.’
‘En wat betreft het eten, ik sta er bijna nooit meer bij stil. Bovendien kan ik me een dag zonder chocola niet voorstellen en mijn weegschaal? Die staat te verstoffen op mijn oude kamertje thuis en ik heb ook niet de behoefte om ‘m daar vandaan te halen.’
